Sh k r o n j a t – Shefik Arifi

Dhuroni donacionin tuaj per mirembajtjen e portalit dhe per promovimin e poetit tuaj të preferuar.

Sh k r o n j a t

Shkronjat, një nga një i mblodha
Dhe i hapa fletët si re të bardha
Me ato, poezi pafund shkrova
Dhe s’më shkoi kot fjala.

S’e shkrova vargun shpejt e shpejt
Si qershia mbi tortë ajo të ish
Që dhe lexuesi të më japë të drejtë
Të thotë:”Asgjë mangët nuk kish”.

I mblodha shkronjat një nga një
Dhe asnjë s’më iku si erë
Që poezinë, pa zot të mos e lë
Të mos e lë në tokë djerrë.