Më lëndon – Xhemile Aliu

Dhuroni donacionin tuaj per mirembajtjen e portalit dhe per promovimin e poetit tuaj të preferuar.

Më lëndon

Më lendon ku heshtë
Kur heshtjës i vihet kurthë
Kur mirë e di nji të vërtët
E ate ngurron t’a thuash
Me lëndon,edhe kur flet
Kuturu,pa shoshitur fjalën
Askend mos me e lendua
fjala vret sa edhe plumbi
Le vrragë të thella shumë
Plagë që hapen në thellësi
Dhe dot s’u gjenë shërimin
Kur lëndon thellë nji shpirt
Si do të vaj dinjiteti juaj
Apo me shpirtëngurtësin
Keni vuajtje për t’shkaktua
Sa miop janë ca njerëzë
Sa cenik dhe shpirtëzinjë
Parim jete kanë hipokrizinë
Dhe krekosën si mburravecë
Pa ditur se për çka krekosën
Formojmë mure rrethë vetës
E din mirë se janë të njollosur
Kembë e krye,zhytur n’llum
Mjerë kush bie në këtë furtun

06-06-2020