Nē fshat – Gezim Bega

Dhuroni donacionin tuaj per mirembajtjen e portalit dhe per promovimin e poetit tuaj të preferuar.

Nē fshat

Kur shkova pērsēri nē fshat,
kujtova mos do më qortonin,
tē bukura rrugēt e shtruara,
buzqeshnin nga dritat e neonit.

Pleqtē thashē:do më flisnin?
t’ma hiqnin njē pēllēmbē veshin,
U gëzuan sa mē pan u çuanē.
më pērqafuan,e buzëqeshnin.

Takova,kudo njerëz tē qeshur,
Pleqtë të qeshur e të gëzuar,
fëmijêt tê bukur,plot tê shêndet,
të rinjtē nēpēr ara duke punuar.

Ty,vëndēlindja ime e dashur,
asnjëhër ty nuk do tê braktisë.
aty kalova një pjesë tē jetës,
atē mē tē bukurēn tē rinisē.