Kurbeti i zi – Gezim Deda
KURBETI I ZI
O kurbet të rëntë zia
Ndave djalin nga babai
Ndave nënën nga e bija
Ndave motrën nga vëllai
Sa herë bukën nëna shtron
Vendi bosh ngelet n’sofër
Malli shpirtin ma shkrumbon
Për shtëpinë atje mbi kodër
Atë ditë kur u largova
Vocërrak dhe plot me ëndrra
Ngado shkela, kudo shkova
Hapin ma bekoi nëna
Sot me flokët gjithë thinja
Jeta më dha shumë mësime
Askund s’paska si vendlindja
S’paska kund si toka ime
Rri mendoj për këtë jetë,
Si ta ngre dollinë e shkretë
Si ta kthej një gotë verë
Pa një mik besnik me vlerë
Kur na mblidhte darka e dreka
Shtruar nga e mira nënë
Qeshnim forta me barcaleta
Oda mbushej gaz e këngë
Këtu mbytur në mërzi
Shpirti s’po më gjen qetësi
S’di ka jam ku rroj s’e di
Lëngon jeta në vetmi
Sa herë veten e mallkova
Larg shtëpisë përmbi kodër
Asnjëherë s’u gëzova
Si dikur tek ajo votër
O kurbet i shkretë i zi
Ç’fat të mjerë më dhe ti
Veten ku e kam s’e di
Pa atdhe e vllazëri
G Deda;