August 3, 2024
Dhuroni donacionin tuaj per mirembajtjen e portalit dhe per promovimin e poetit tuaj të preferuar.

CIRCJA

Grua ëshë
Në mitologjinë Pellazgo-Ilire
Circja e quajn

Ajo më ndjek
Edhe atëherë kur nën re Fshihem

Shpërfytyruar
Në njëqind fytyra
Më shfaqet
Herë Circe
Herë Harpi

Mbrëmë më shtroi
Në një gjumë të thellë
Si në mit Odisenë
Duke endur pëlhurën
E strofave të një kënge
Të bukur dashurie

Rrëmujë kishte bërë
Kullën e vargjeve të Homerit
Duke ndërsyer Cerberët
Që të lehin
Në pasqyrën
E bukurisë së tyre

Mendonte që Odiseu
Isha unë
Që tradhëtuar e kam
Në një ditë të kaltër
Duke e vënë në gjumë
Me atë barin magjik
Që Hermesi e kishte sjellur nga Dyrrahu

Ti ende ushqen mërinë
Shkatërruese për mua
Si Menelau për shkatrrimi e Trojës
Nga dashuria për
Të bukurën Helenë

Madje
Edhe birin tënd Telegonin
Dërgove të më vriste në Epir
Kur unë atje
Po fshihesha nga urrejtja e popullit tim
Për mëtonjësit që kisha vrarë
Nga dashuria për timen shoqe Penelopë

Unë nuk jam Odiseu
Vetëm mitin e tij ushqej
Ik tani
Edhe që gjumë nuk kam
Nuk kam fjetur
Që nga koha e bronzit
Duke të kujtuar vetëm Ty

Shpërndaje në rrjetet sociale:
Porosit vide-poezine tende, kontakto => laberianews@gmail.com
WP2Social Auto Publish Powered By : XYZScripts.com