Kerko falje.. – Sofia Bonjako
Kerko falje..
Kur ndien se,diku ke shkitur
Kerko falje,e mos prit
Se te fali,a ste fali
Ti,lirone vet,ate shpirt
Kur ta ndjesh, se je fajtor
Shum,a pak nuk ka rendesi
Vec clirohe,shpirtin tende
Te ndihesh mir
me veten ti
Ne se,dikur te plagosen
Mos i jepe,shum rendesi
Te mendoj,gjithkush te tijat
S’ke perse,ti mendosh ti
Nuk ka sherr,te padyanshem
Kush me shum,e kush me pak
Por,ne mes te nervit themi
Gjera,qe si duam as pak
Edhe helem,te vaditin
Ti gelltitesh,me ngadale
Kur,tjetri vet se kuptone
Mos vazhdo biseden kote
Nga ana jote,kerko falje
Eshte ndjenja,qe ti ndjene
Te pastrosh rendesen tende
Rehati,ne tru,e mendje
S’ka rendesi se,ste kuptojne
Kur ti ben c’far te thot zemra
Leri,te mendojne vete
Ku,qendron nje e vertete
Superior duken disa
Mendojn,sa shum u perule
Se kerkove faljen tende
I dhe krah,e i dhe zemer
Kur mendojn se,kan te drejte
Egoist jan,e nuk shofin
Faj i tyre,ku arriti
Duke hyr,ne pun te tjetrit
Duken,se e kan te drejte
Te flasin,e kritikojne
Por e drejta,ne k’te bote
Se te tyret,harrojne shpejte
Nuk esht turp,te besh gabime
Turpi esht,kur nuk e ndreq
Kur mbyll syte,aty ku di
Ku ke ven,dhe doren ti
Faj eshte,si kandari
Kush me pak,e kush me shume
Qe te behete,nje sherre
Vetem,nuk e arrine kulmin
Eshte shtytja,qe te behet
Me te drejt,a pa te drejte
Truri,ben punen e vete
Zemerohet,s’di sec c’flete
Zemerimi,djeg dynjane
Mir do t’jet,te mos nderhyshe
As per mire,e as per keqe
Se gjithkush,di vet te tijat
Ku,i pikon,dhe ku,i rrjethe..
Sofia Bonjako..9..12..2020..Vlore…