Koh balte – Ylli Pollogati
KOH BALTE
Nên pulitjen e dritave
koha, pranê me ulet me gotên..
Kujtoj s’kuqjet ku mê dhuronin dashuri, puthje,
si vera buzêve…
Dehem, me mirsit e ikura, mbetura êndêrrave tê m’pira lên njerêzve tê mi dhe sulem nêpêr errêsir as i zgjuar, as i fjetur hedhur tê vêrtetês koh balte…
E vêrteta!
Ujê i kulluar kristal gishtrinjve tê zuzarêve..
Errêsirês, si vampirê gêrmojnê varret letêra me hesape intrigash e hajnash…
Enden, rrugê mê rrugê e pellgaceve i lag dita, nata u rêndonê dhimbje e mêkatje,
ndar mê dysh êndêrrave boshe…
Ej.. ti o njeriu im dhe ju tê tjerê tê tê njêjtês arrome, ku veni?!
Mos kujtoni, se s’u shohim e se dim, si kafshoni e ç’hidhêrim lini..
U thoni tê gjitha mosêve, mosê, se njê ditê do t’u njomi shiu i lotêve tê derdhura…
Ylli Pollogati/ Nêntor 2020/