Mbeta pa fryme vrare… – Taena Mata
MBETA PA FRYME VRARE…
Jam vetem 25 vjecar,
Çfare them edhe une, isha…Une isha…
Se tani tretem nen dhe…nen bar,
Mbeta ne vend pa fryme…vrare,
Nga vellezerit e mi police-shqiptare.
Ne fakt, sa mire…nuk do te rritem me,
Eshte privilegj te mbetesh 25 gjithnje,
Gjithmone ashtu do me kujtojne, me buzeqeshjen time si mjaltë ne buze,
Ne lulen e rinise, me bukurine e djalerise.
Tani krimbat nen token time te rende po me hane,
Ta dini sa me rendon kjo toke e lashte, toke e te parave tane,
Mbi supet e mia te brishta mezi po e mbaj rendesen e saj,
Kockat po mi shtyp e frymen ma merr,
Çfare them edhe une,…ku me mbeti mua me fryme…frymen ma mori plumbi i vellait tim polic-shqiptar.
Me vjen te qaj…te qaj per veten time, varrosur ne varrin tim,
Te qaj per jeten time, pse une jeten e doja aq shume.
Te qaj per nenen, babane motren e vellane,
Qe me duan e i dua, si më i dhëmbsuri lumè.
Po ky dheu siper meje, s’me le ti hap syte,
E lotet po treten brenda meje, aty nen balten e bute.
As duart as kembet nuk i luaj dot me,
Me vjen te pelcas, te ulerije e kelthas…po une per fatin tim te zi, s’jam me i zoti te bej asgje!
I degjova dje nenen e babane duke qare, lart mbi varr,
Klithnin, ulerinin…thoshin se hakun Zoti ka per t’a marre.
Desha t’i shihja, t’i qetesoja, t’i puthja, t’i shtrengoja ne krahet e mi me mall..
Po s’ngrihesha dot…harrova qe jeten m’a kishte marre plumbi i vëllait tim…polic-shqiptar.
TM
10.12.2020