Mbushur me shpresa – Edmond Dervishi
Mbushur me shpresa
Ah!- si po rritet ky brez ,
Me nje dashuri mjaft tragjike;
Shpirtrat se c’i keput ne mes ,
E mund t’ju duket shum komike .
Endrra te ndezura porsi zjarri ,
Presin ngricat qe te shkrije ;
Ja ,po na afrohet dhe behari ,
Lulet ,zemrat prap t’i ndrije .
Te gjith jane mbushur me shpresa ,
Ne k’te lulezim me bukuri te virgjer ;
Se ,porsi barin qe e mbulon vesa ,
Do t’a shkele me kembe nje shtriger .
Fytyrat e rinis jane pak te trembura,
Nuk e mbajne dot barren mbi shpin ;
Ngasin vrap e nga s’u shkel kemba ,
Dhe , k’tu pas kan lene vetem pleqerin .
Plot me halle sa u dhemb koka ,
Largohen prej tokes mjaft te pergjakur ;
Se , ” krah hapur ” fakiret po i pret bota ,
Vetem qe t’robtohen atje si te perflakur .
12/5/2004
Erd Dervi
