N’ perteritje – Edmond Dervishi

Dhuroni donacionin tuaj per mirembajtjen e portalit dhe per promovimin e poetit tuaj të preferuar.

N’ perteritje

Une ju kujtoj o femijet e mi ,
Ne c’do cast t’mengjezeve te blerta ;
Se Ju do te mbeteni n’perjetesi ,
Ashtu si nektari qe thith bleta .

Dashuria per Ju c’do pranver perteritet ,
Si nje peisazh qe c’do stine ndryshon ;
Ashtu si nje fryt qe ne lule po rritet ,
Nden kaltersin e ketij te bukurit Jon .

Ashtu si pranvera qe vjen me blerime ,
Dhe vala ne breg qe brignet c’i lemon ;
Ashtu vec perteritet dhe zemra ime ,
Plot dashuri qe n’thellsi me buron .

Ato pak shqetesime qe ne kemi kaluar ,
E qe na vertiten n’mendje kudo globit ;
Vec se n’perteritje un i kam karruar ,
Edhe buze mbremjeve kur hena shendrit .

Ju sjell ne mendje ashtu urtesisht ,
Kur u’a perkedhelte lehtas floket era ;
E , n’perteritje si lulet t’jeni vazhdimisht ,
Ju kam si dy zogj qe cicerojn perhera .

14/2/2005
Erd Dervi