Ka qenë një demarsh njerëzor, për të ndryshuar njerinë – Ilmi Cani
Ka qenë një demarsh njerëzor, për të ndryshuar njerinë. Për ta bërë njeri ideal. Injektuam ujkun. Për antidot; përdorëm delen.
Njeriu, ka filluar të hajë vetveten.
Se është ujku që deshëm. Gabuam.
Nuk mund të ndryshonim asgjë.
Zoti e pati dhënë të përkryer; përballë vetvetes e jo rival me të. Se ai nuk ka ortak e s’ mund të ket rival.
Pati një rival një ëngjëll, pranë tij.
Ai u rebelua. Këtë ua bëri dhuratë njerëzve. R bëri tokësor. Tënjetonte yek njeriu; i preferuari i tij. Njeriu gaboi. Shëndërroi imazhin që i fali perëndia. Përvetësoi djallin. Injektoi ujkun brënda vetes. Për ta zbutur këtë imazh; injektoi delen. E po ha për ditë veten;- djallin brënda vetes.
Mendova se do mundja ta ndryshoja;
Tej midesë time.
Të kish atë bukuri që doja;
Atë qenësi sublime.
E përkryer!!!
Njeriu është njeri.
E përkryer.
Njeriu, është njeri sa habit perënditë.
Është çdo gjë e bukur që zoti fali.
Filloi të hajë vetveten përditë;
Mrekullia që shformoi djalli.
Një natë të wetë për të gjithë ju; duke menduar për njeriun e përkryer;
Si Zoti krijoi.
Nga unë Ilmi Cani
Sonte në Delvinë